Skuntank to średniej wielkości Pokemon ssak, który stanowi ewolucję Stunky’ego. Choć nadal wykazuje silne podobieństwo do skunksa, jego pysk nabrał bardziej kocich rysów. Jego ciało pokrywa fioletowe, nastroszone futro zdobione beżowymi pasami. W procesie ewolucji charakterystyczne wibrysy jego poprzedniej formy zanikły, ustępując miejsca puszystym, fioletowym kępom sierści po bokach twarzy. Jego nos stał się wyraźnie większy, a beżowe ubarwienie podbrzusza tworzy teraz dynamiczny, kolczasty wzór. Najbardziej uderzającą cechą budowy Skuntanka jest jednak jego gigantyczny ogon z kremowym pasem, który Pokemon niemal zawsze trzyma płasko ułożony wzdłuż grzbietu, tak że jego koniec spoczywa tuż nad głową.

To właśnie konstrukcja ogona skrywa największą zmianę w mechanizmie obronnym tego gatunku. O ile Stunky i prawdziwe skunksy rozpylają swoją wydzielinę z tylnej części ciała, Skuntank robi to za pomocą czubka ogona, który potrafi się otwierać niczym dysza potężnej armaty. Dzięki temu zasięg jego rażenia jest porażający – potrafi wystrzelić toksyczną ciecz na odległość przekraczającą 50 metrów! Siła odoru zależy od diety Pokemona oraz czasu fermentacji płynu w jego brzuchu; im dłużej ciecz jest tam przetrzymywana, tym bardziej nieznośny staje się jej zapach.

Mimo że Skuntank jest drapieżnikiem i używa swoich toksyn do obezwładniania ofiar, natura spłatała mu osobliwy figiel. Pokemon ten posiada bardzo wrażliwy węch i sam nie jest w stanie znieść smrodu własnej wydzieliny. Z tego powodu zdarza się, że Skuntank porzuca pokonaną zdobycz, jeśli została ona zbyt mocno spryskana, ponieważ własny odór uniemożliwia mu podejście do posiłku. Jest to rzadki przypadek w świecie natury, gdzie broń drapieżnika staje się dla niego samego barierą nie do przejścia.

Skuntank preferuje życie w odosobnieniu, wybierając na swoje siedliska gęsto zalesione obszary. Swoje gniazda buduje wewnątrz dużych, ciernistych krzewów, gdzie kopie w ziemi specjalne nory, zapewniające mu bezpieczeństwo i spokój. Jako Pokemon typu Trującego i Mrocznego, jest niezwykle trudnym przeciwnikiem do przełamania, zwłaszcza że jego unikalna anatomia pozwala mu atakować z dystansu, o którym inne Pokemony mogą tylko pomarzyć. Każdy trener decydujący się na współpracę ze Skuntankiem musi jednak pamiętać, że posiadanie tak „aromatycznego” sojusznika wymaga ogromnej dozy cierpliwości i specyficznych warunków bytowych.