Pokémon Stadium

Pokémon Stadium

6180_frontJak Pocket Monsters Stadium nigdy nie opuścił granic Japonii, tak jego sequel już tak. Pokémon Stadium zostało wydane na Nintendo 64 30 kwietnia 1999 roku w Japonii, dziewięć miesięcy po premierze oryginału. Na Zachód trafiła prawie rok później, bo w sklepach Północnej Ameryki wylądowała 29 lutego 2000, zaś Europie 7 kwietnia tego samego roku.

Gra dalej była symulatorem pojedynków bez trybu RPG/Story, gdzie można było użyć Pokémonów z Red, Blue, Green lub Yellow albo wypożyczyć stworki do różnych rodzajach bitew z różnymi trenerami lub liderami sal z Kanto. Za zwycięstwo dostawało się cenę nagrody, w tym stworki, które nie można było zdobyć bez wymian. Nowością był tryb walki przeciwko Mewtwo oraz zestaw minigierek pod nazwą Kids’ Club.

Zasadniczą różnicą z Pocket Monsters Stadium była liczba grywalnych stworków, które tym razem wyniosło równo 151. Każdy stworek z I Generacji miał swój model 3D, który można było wykorzystać do walki lub przeglądania w Pokedexie. Pokémony dostały także nowe cry. Podczas walki, towarzyszy nam muzyka znana z Pokémonów, oraz komentator, komentujący przebieg walki.

W przeciwieństwie do swojego japońskiego poprzednika, gra miała niższy poziom trudności. Jednak można było odblokować opcję Round 2, trenerzy byli dużo silniejsi.

Stadium_Intro

 

 

Ciekawostki

  • Pikachu z Pokémon Yellow ma swój własny cry – mówi swoje imię podobnie jak w Anime.
  • To pierwsza gra, która zezwoliła na walkę więcej niż dwóch graczy w tym samym czasie. Grach przenośnych taka opcja pojawiała się wraz z debiutem III Generacji.
  • To jedyna gra, gdzie Lance nie używa Dragonite w żadnym momencie gry.
  • Ukończenie Gym Leader Castle oraz Prime Cup w trybie Master Mode odblokowuje alternatywny ekran startowy.
  • Do każdej kopii dołączano Transfer Pak.